Z S R R .

FDC emisji 01.07.1984.  60 lat powstania morskiej floty / 60 лет МОРФЛОТЫ.
 Большое спасибо ANSIS !!!

R O S J A .

 FDC szt. 6 emisji z dnia 10.08.1984 r. *ROSYJSKIE LUDOWE BAJKI w RYSUNKACH IWANA JAKOWLEWICZA BILIBINA /1872-1942/.
I.J. Bilibin był jednym z najbardziej wpływowych ilustratorów i scenografów XX w.
 Za cudowne FDC dziękuję bardzo ANSIS !!!

Z S R R .

FDC.  Znaczek za 5 kopiejek wydany w 1984 r. poświęcono 40-leciu Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. Znaczek został ostemplowany datownikiem okolicznościowym w u.p. MOSKWA * Poczta Główna w dniu 22 lipca 1984 r.
 W górnym lewym rogu koperty wydrukowano okolicznościową ilustrację i napisy :
40 Lat Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej oraz 22 Lipca Dzień Odrodzenia Polski 1944 - 1984.
 Od ANSISA z Łotwy.  Большое спасибо !!!

ZSRR.

 FDC 15.08.1984, kat. Mi 5421-5425.         
            Przyjaźń-84 (ros. Дружба-84) – cykl międzynarodowych zawodów sportowych zorganizowanych w 1984 r. przez kraje socjalistyczne jako alternatywa dla igrzysk olimpijskich rozgrywanych w Los Angeles w USA. ZSRR zbojkotował igrzyska w ramach retorsji za bojkot igrzysk olimpijskich w Moskwie w 1980 r.  W ślad za ZSRR poszły inne kraje socjalistyczne, choć decyzja ta została narzucona niektórym narodowym komitetom olimpijskim. Jako powód organizacji zawodów „Przyjaźń-84” podawano umożliwienie:

zaprezentowania umiejętności i formy na zakończenie 4-letniego cyklu olimpijskiego sportowcom, którzy nie mogli uczestniczyć w IO 1984^[1].

Zawody rozgrywane były w dziewięciu państwach bloku wschodniego. Termin rozgrywania zawodów wybrano tak, by nie kolidowały ze zmaganiami olimpijczyków. Tym samym umożliwiono start również reprezentantom krajów, które nie bojkotowały igrzysk w Los Angeles. Ogółem w zawodach udział wzięło 2300 sportowców z 50 państw. Mottem zawodów było hasło: „Sport, przyjaźń, pokój” (ros. Спорт, дружба, мир). Ceremonia otwarcia odbyła się na stadionie Łużniki w Moskwie, podobnie jak to miało miejsce podczas Igrzysk w 1980. Znicz zapalił dwukrotny mistrz olimpijski w biegu na 400 metrów Wiktor Markin. Pochodnia została zapalona od wiecznego ognia płonącego dla ofiar II wojny światowej znajdującego się na Kremlu.

Zawody były rozgrywane w następujących krajach:

•  ZSRR: Moskwa – lekkoatletyka mężczyzn, koszykówka, hokej na trawie mężczyzn, wioślarstwo, strzelectwo, pływanie, kolarstwo torowe; Tallinn – żeglarstwo
•  Bułgaria: gimnastyka artystyczna, akrobatyka sportowa, podnoszenie ciężarów, zapasy w stylu wolnym, siatkówka kobiet
•  Czechosłowacja: gimnastyka sportowa, łucznictwo, lekkoatletyka kobiet, piłka ręczna kobiet
•  Korea Północna: tenis stołowy
•  Kuba: boks, siatkówka mężczyzn, piłka wodna
•  Mongolia: sambo^[2]
•  NRD: kolarstwo szosowe, piłka ręczna mężczyzn
•  Polska: jeździectwo, judo, tenis, hokej na trawie kobiet, pięciobój nowoczesny
•  Węgry: skoki do wody, szermierka, zapasy w stylu klasycznym

Poziom zawodów „Przyjaźń-84” był wysoki, a wyniki uzyskiwane w niektórych konkurencjach były lepsze niż te w Los Angeles. Przykładowo w 28 spośród 41 konkurencji lekkoatletycznych uzyskano lepsze wyniki (na przykład Marlies Göhr w biegu na 100 metrów czy Uwe Hohn w rzucie oszczepem). Podczas zawodów „Przyjaźń-84” sportowcy pobili łącznie 48 rekordów świata (z tego 22 sportowcy radzieccy) w kolarstwie, lekkoatletyce, pływaniu i podnoszeniu ciężarów.

Polscy zawodnicy odnieśli zwycięstwa w judo, jeździectwie, lekkoatletyce (Bogusław Mamiński, Ryszard Ostrowski) i szermierce (drużyna szpadzistów). W 2006 pojawiła się propozycja przyznania polskim medalistom zawodów „Przyjaźń-84” takich samych uprawnień jak medalistom olimpijskim^[3]. 19 lutego 2007 prezydent Lech Kaczyński podpisał ustawę przyznającą te uprawnienia^[4].